Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Ένα ξεχασμένο γράμμα στο σάκο του Αϊ Βασίλη

santa Pictures, Images and Photos
   
 Για μια ακόμα φορά πλησιάζουν Χριστούγεννα..γιορτές οικογενειακές, γιορτές αγάπης… Χριστουγεννιάτικα δέντρα, στολίδια, αστέρια, δώρα… παιδιά να τραγουδούν τα κάλαντα… Πολλές και διάφορες αναμνήσεις σε κατακλύζουν τέτοιες στιγμές..
    Θυμάμαι σαν πλησίαζαν αυτές οι μέρες, όλες τις προετοιμασίες… Ακόμα κάπου στο βάθος..του μυαλού μου πια, μυρίζω κανέλα, μέλι, καρύδια ένα σορό άλλα υλικά καθώς η μητέρα μου με την βοήθεια πάντα της γιαγιάς και της συμβολές της, η γιαγιά πάντα ήξερε τα πάντα’ να φτιάχνουν μελομακάρονα λογιών λογιών … άλλα με   σιρόπι άλλα χωρίς σαν παξιμάδια για το γάλα..έλεγε η μαμά…
     Μετά σαν πιάναν να φτιάξουν κουραμπιέδες, ποτέ δεν τους “συμπάθησα” ,θυμάμαι σαν όλα τα παιδάκια κυνηγούσα αυτό το άσπρο το γλυκό απ πάνω… ίσως για αυτό να έγινα και γώ τόσο “γλυκό” παιδάκι χιχι αργότερα έμαθα ότι το λένε άχνη… Θυμάμαι όταν μεγάλωσα λίγο..είχαν έρθει στο σπίτι ένας θείος μου με την θεία μου και τα ξαδέρφια μου… δίδιμα..δεν θυμάμαι ακριβώς πόσο χρονών ήταν..μονάχα ότι μπουσουλούσαν..είχαμε καθίσει όλοι μαζί στο καθιστικό και γελούσαμε λέγαμε τα νέα μας… τα “μικρά” στριφογυρνούσαν γύρο μας και λίγο παραπέρα..γω καθόμουν με τους μεγάλους..ήμουν μεγάλη πια..χαχα! κάποια στιγμή η μαμά θέλησε να κεράσει τους καλεσμένους τι άλλο γιορτινά γλυκά… είχε μια πιατέλα με μελομακάρονα και μια με κουραμπιέδες σε ένα σύνθετο στην τραπεζαρία… πηγαίνει ανοίγει το ντουλάπι… και τι να δει… νομίζω είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου… όλοι οι κουραμπιέδες είχαν πάνω τους μικρά μικρά αποτυπώματα απ δαχτυλάκια και όλη η άχνη είχε εξαφανιστεί απ πάνω τους!!! Προφανώς τα ξαδέρφια μου τα είχαν ανακαλύψει και ………τα δοκίμασαν με τον τρόπο τους! χαχαχα!
      Ακόμα θυμάμαι την παράξενη μηχανή για κουλουράκια του έστηναν στην άκρη του τραπεζιού της κουζίνας και περνούσαν σιγά σιγά την ζύμη απ εκεί μέσα και έβγαιναν κάτι υπέροχα κουλουράκια, σαν τα βάζαν στο φούρνο μύριζε όλο το σπίτι δεν μπορώ να προσδιορίσω την μυρωδιά αλλά ήταν απλά μαγική…
     Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά εξέχουσα θέση είχε και ο στολισμός του δέντρου..τα εκατομμύρια στολίδια..οι μπάλες με ιδιαίτερο γούστο… παρατηρούσα το δέντρο ήταν ίσως και 3πλάσιο απ μένα..πόσα χρόνια είχαμε περάσει με την συντροφιά του… το στολίζαμε συνήθως Σάββατο βράδυ μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα..ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά..και Σάββατο γιατί απλά τότε είχαν χρόνο οι δικοί μου..θυμάμαι είχαμε ένα cd με χριστουγεννιάτικα τραγούδια..πάντα έπαιζε την ώρα που στολίζαμε… ήμασταν όλοι χαμογελαστοί, προσπαθούσα να τραγουδήσω παρ όλο που δεν ήξερα αλλά ούτε και καταλάβαινα τα λόγια..θυμάμαι έναν άγιο Βασίλη πράσινος με κόκκινο ήταν και στα χέρια του κρατούσε ένα πολύχρωμο άσπρο κόκκινο ραβδί..δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα κυνηγούσαν να τον βάλω εγώ στο δέντρο..τέλος ο μπαμπάς ανέβαινε στην σκάλα και τοποθετούσε στην κορυφή το αστέρι..Την επόμενη μέρα έρχονταν ο παππούς με την γιαγιά να μας δούνε… ο παππούς πάντα έφερνε λαχεία… τα δικά μας τα βάζαμε στο δέντρο..ο καθένας στην κάλτσα του… διάλεγε θυμάμαι νούμερα που είχαν να κάνουν με την ημερομηνία γέννησης μας…δεν καταλαβαίναμε πολλά για αυτά τότε αλλά πάντα υπήρχε η προσμονή να δούμε τι θα γίνει..
     Τα κάλαντα ήταν επίσης μια σημαντική μέρα των χριστουγεννιάτικων γιορτών μου έχουν μείνει περισσότερο τα κάλαντα των Χριστουγέννων ίσως γιατί αρκετές φορές προχωρώντας στο δρόμο με την ξαδέρφι μου ίδιας ηλικίας με τα τρίγωνα στο χέρι, μας σταματούσαν κάποιες γιαγιάδες, λέγαμε τότε… και μας ρωτούσαν αν πηγαίναμε για τα κάλαντα..αν η απάντηση ήταν καταφατική η απόκριση ήταν ότι τα κορίτσια δεν λένε κάλαντα τα Χριστούγεννα.. ποτέ δεν το κατανόησα έτσι ποτέ δεν έκανα πίσω..
     Εκείνο που δεν μπορώ να θυμηθώ πολύ καλά είναι εκείνα τα γράμματα στο Αι Βασίλη..ίσως γιατί τα έγραφε πάντα ο αδερφός μου… θυμάμαι μόνο να με ρωτάνε τι ήθελα να μου φέρει..δεν θυμάμαι καθαρά αλλά αν και για αρκετά χρόνια δεν ζητούσα κούκλες κούκλες έφερνε..χα… θυμάμαι ότι το βάζαμε στο παράθυρο στο δωμάτιο του αδερφού μου, κάτω απ το φωτεινό αστέρι που κρεμούσαμε για τα Χριστούγεννα… αχ πόσο μου άρεσε τότε αυτό το αστέρι… αλλά ήταν ένα και μοναδικό… εγώ τότε ακόμα δεν είχα δωμάτιο καλά καλά…. κοιμόμουν απλά στο καθιστικό… βέβαια αυτό είχε τα δικά του πλεονεκτήματα προς στιγμήν…

    Είναι περασμένη η ώρα… απλά σκέφτομαι και γράφω, μου θυμίζει έκθεση στο δημοτικό αυτό αλλά οκ. Όμορφες αναμνήσεις που έχουν χαθεί κάπου στα χρόνια που πέρασαν… το δέντρο  χάλασε και μάλλον “έφυγε ”και αυτό μαζί με κάποια όνειρα..ο στολισμός πια είναι διαφορετικός… μεγαλώσαμε πια!!Σταματήσαμε τα κάλαντα… για τον ίδιο λόγο επίσης..ο Αί Βασίλης μετονομάστηκε σε Αι Billis και χάθηκε… η μαμά και η γιαγιά σταμάτησαν να φτιάχνουν χριστουγεννιάτικες λιχουδιές..υπάρχουν έτοιμα πια! Δεν είναι το ίδιο όμως…. Η απόσταση με τους συγγενείς έγινε πιο αισθητή..καθένας σπίτι τους… όλοι κοιμούνται νωρίς πια… και οι τελευταίοι “διασκεδάζουν “ βλέποντας υπέρλαμπρα μαγνητοσκοπημένα ρεβεγιόν και γιορτινά τραπέζια ανθρώπους που πληρώνονται για να χαμογελάνε..να σε αποπροσανατολίζουν και να σε ταξιδεύουν αλλού…. ο παππούς “πέταξε” για αλλού..τα λαχεία σταμάτησαν… όνειρα χάθηκαν στο πέρασμα των χρόνων

santa baby Pictures, Images and Photos

   Τα ξωτικά γέρασαν, οι νεράιδες μεγάλωσαν, οι φωτιές των δράκων έσβησαν, οι γοργόνες σταμάτησαν να μαγεύουν τους ναυτικούς, τα άστρα κρύφτηκαν πίσω στο συννεφιασμένο ουρανό, ο Πίτερ Παν έφυγε απ την χώρα του Ποτέ, η κοκκινοσκουφίτσα ίσως να μην γλίτωσε απ τον κακό τον λύκο, η σταχτοπούτα ίσως να μην παντρεύτηκε το πανέμορφο Βασιλόπουλο, ή το ασχημόπαπο να μην έγινε ποτέ κατάλευκος κύκνος αλλά οι παραμυθάδες δεν θα σωπάσουνε ποτέ όσο και αν οι εποχές υπονομεύουν άλλων λογιών παραμύθια… και όσο  υπάρχεις εσύ πάντα μια φωτιά θα ανάβει μέσα μου τα μάτια σου θα ναι τα αστέρια του ουρανού, το χαμογελό σου μαγευτικό, όσο σε έχω πλάι μου θα βλέπω πάντα νεράιδες και ξωτικά και θα είμαι σίγουρη πως θα υπάρχει αιώνια μαγεία!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!
Μην ψάχνετε στο σάκο του Αι Βασίλη νέα αποκτήματα απλά αναζητήστε αυτά που θα πυροδοτήσουν τον μαγικό κόσμο μέσα σας και είναι απλά ξεχασμένα γύρο σας!