Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Καλό Μήνα χτες.... 2 και μια μέρα! :)

    Καλησπερούδια σε όλα τα παλαβοπαιδάκια της ιντερνιακής μας γειτονιάς!Ελπίζω να στε όλοι καλά και να χαμογελάτε,άσχετα με τον οποιοδήποτε "Ελληνικό" πανικό around, εμείς θα φτιάξουμε την μέρα μας βλέποντας απλά και μόνο αυτά που είναι πάντα μπροστά μας..τον ουρανό,τον ήλιο,τα πουλιά τα δέντρα...αλλά και τα μεγαλεία της νυχτας τα αστέρια,το φεγγάρι την ησυχία...
    Έχω καιρό να γράψω εδώ απ ότι βλέπω..ίσως και ένα απ τα αστεία της υπόθεσης...Πέρασε το καλοκαίρι..(ακόμα δεν τελείωσε γχουχου γκχουχου! ;) ) γυρίσαμε προσπαθόντας να συγκεντρωθούμε να διαβάσουμε το κατιτις μας..μπας και πέρασουμε κανένα μαθηματάκι...με το ζόρι δώσαμε ένα (ευτηχώς ο καλός Θεούλης και το "προπό" το καθηγητή βρέθηκαν στην ίδια συχνότητα αυτή τη φορά! χιχιχ).. μετά ναααααααα και οι καταλήψεις.. (χμμ αυτό είναι μια άλλη ιστορία δεν θα πω ποιος έχει δικιο και ποιος οχι... και τα 2κατα εξαποδό παν..)..και ένα μήνα μετά σχεδόν πάλι πίσω :) :) :) τι μέλλει γεννέσθε στη σχολή αγνώστο έχει ο Θεός και πάλι.. (όσο θες χωροπήδα ότι είναι να ρθει απλά θα ρθει... Τα κάναν μπάχολο και οι μεν και οι δε... ε ας τα φτιάξουν πάλι...)
      Αρκετά με αυτά ε? πάμε  σ άλλο θέμα! :) :) :) Πρωτομηνιά χτες :P Καλό Μας Μήνα....πως περνάει όμως ο καιρός...είναι αστείο ίσως..γιατί και στα καλά και στα δύσκολα ο χρόνος τρέχει... κλαίμε γελάμε χαρόμαστε περνάμε όμορφα δυσκολα γευομαστε όλα τα είδη της ζωής και όμως κατα κάποιο τρόπο όλα αυτά απ όποια πλευρά και αν τα δεις ειναι γλυκιά όνταν έχεις κάποιον να σε σκεφτεται να σε αγαπάει και όλα αυτά να τα νιώθεις τόσο έντονα που να μεθάς απο το "αρωμά" τους..Πως με ένα απλό τηλ μπορεις να ξεχνας τα παντα και να πηδας σαν χαζοχαρούμενο...που να μιλήσεις μετα για αγκαλίτσα χαχα...το πιο απίστευτο ίσως είναι οτι πέρασαν 2χρόνια κιολας και μου φαινετε σαν χτες.....χαχα Ναι χτες κλείσαμε 2χρόνια με το μυγουλίνι... Θέλω να πω πολλά ακόμα..αλλά καλύτερα λίγα και απλά..

Χρόνια Πολλά Μωρό μου..
Κάθε μέρα που περνάει σ αγαπάω και πιο πολύ!..



Μια γλυκιά γλυκιά καληνυχτα σε όλους με όμορφα ονειράκια!...
Φιλάκιααααααααααα και παλαβοαγκαλίτθεθ! (να μην ξεχνιόμαστε! )

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

Μην χορεύεις τόσο γρήγορα,η ζωή είναι μικρή και η μουσική δεν κρατάει για πάντα

    Καλησπέρααααααααααααα Σε όλους! Καλό Μήνα να έχουμε και καλή εβδομάδα!Ελπίζω όλοι να είστε καλά και να περνάτε σουπερ! Εγώ είμαι λιγάκι μπερδεμένη υστορία...παρ όλα αυτα εδω τριγυρνάω...περιέργη φάση...τεσπα...
    Είναι ζόρικοι καιροί για όλους ξέρω..πριν χρόνια όταν προτοείχα αρχίσει να μπαίνω στο νετ μου είχε έρθει ένα μαιλ..,ξέρετε απ αυτά που παν απο χέρι σε χέρι, και μου χε κάνει "εντιπώση"...ειναι απ τα περιεργα του διαδυκτίου..με κάποιο "μαγικό" τρόπο έφτασε πάλι στα χέρια μου...όποτε θέλω να το μοιραστώ μαζί σας..το πως τι γιατί γράφηκε..ίσως δεν έχει τόση σημασία όσο το να το καταλάβουμε πραγματικά!

Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-πάρκ?
ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα?
Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας?
Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα?

Καλύτερα να χαλαρώσεις.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα?
Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι?»
Ακούς την απάντηση?
Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για
εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου?

Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στην
βιασύνη σου δεν είδες την λύπη του?
Έχασες επαφή? Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες
τον χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια!»

Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα
Η ζωή είναι μικρή
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.

Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου χάνεις τη μισή χαρά της
διαδρομής.
Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες......

Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Γι' αυτό χαλάρωσε.
Άκου την μουσική Πριν τελειώσει το τραγούδι.






Καλό βραδάκι σε όλους....Ζήστε την στιγμή...το λεπτό...το δευτερόλεπτο!

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Τα αστέρια!

       
       Προχτές τα «αντάμωσα» και πάλι…είναι περίεργο αυτό το αντάμωμα, γλυκό μελαγχολικό ή ίσως και αισιόδοξο..εξαρτάται βέβαια από πια οπτική γωνία το βλέπεις κάθε φορά..     
Σε κρατούσα στα χέρια μου,ύστερα από τόσο καιρό.. τι γλυκό τι υπέροχο συναίσθημα… τα χέρια μου έτρεμαν σχεδόν με το που σε άγγιζαν μην τύχει και εξαφανιστείς..μέχρι και ο καπνός απ το τσιγάρο σου ήταν αλλιώτικος….ήταν μεθυστικός στα μάτια σου, στην ανάσα σου… μα το ένιωθα στην ατμόσφαιρα.. όλα ήταν περίεργα ηλεκτρισμένα..
      Κάπνιζες και σε είχα στην αγκαλιά μου, ανακατεύοντας απλά και αφηρημένα τα μαλλιά σου χαμένη απλά την μαγεία της στιγμής, ανασήκωσα το βλέμμα μου στον ουρανό… ήταν συννεφιασμένος, γκρίζος και μουντός όπως οι μοναξιές μας τόσο καιρό σκέφτηκα… Σε κάποιο σημείο τα σύννεφα σχίστηκαν.. λες και έγινε για μας.. και ανάμεσα τους ένα αστεράκι μικρό… όχι δυο αλλά ένα… όπως οι ψυχές μας… όπως τα ονειρά μας… όπως τα κορμιά μας…
      Και κάπου εκεί αρχίσαν τα τρελά και παλαβα σενάρια.. το παιχνίδισμα του μυαλού με την μαγεία της φύσης,την φαντασία, το εγώ, το εμείς,εκείνοι…
      Προς στιγμήν τρόμαξα, δεν κάνει λένε να μετράς τα αστέρια…αλλά και το βιβλίο; Ένα παιδί μετράει τ άστρα; Ίσως το θυμάμαι αμυδρά πια..αλλά σίγουρα ήταν κάτι πολύτιμο για κείνον..για μένα…για όλους όσους ξέρουν και αναγνωρίζουν τα μυστικά τους..

      Είναι σίγουρο πια πως κάθε βήμα μου εσύ με προστατεύεις..το ξέρω πια… μα τις νύχτες το βλέπω καθαρά… πίσω από κάθε μοναχικό αστέρι που λαμπιρίζει ναι κρύβεσαι εσυ… ποιος δεν έχει σημασία αρκεί που ξέρω εγώ… μου λείπεις τόσο όμως, συχνά εύχομαι να μπορούσα να έρθω εκεί, να σ αγγίξω…να σε νιώσω, να σε αγκαλιάσω.. σε κάθε τέτοια σκέψη τα μάτια μου γυάλιζαν γεμίζοντας κρυσταλλάκια..Άλλα αυτή την φορά ήταν διαφορετικά, δεν ξέρω γιατί απλά ήταν.. ήρθε στο μυαλό μου το τραγούδι του Κ.Χατζή.. «απ το αεροπλάνο» ,πώς μοιάζουν όλα τόσο μικρά απ εκεί πάνω.. όλοι είμαστε μικροί.. « Όταν κοιτας από ψηλά μοιάζει η γη με ζωγραφία,και συ την πήρες σοβαρά..Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα, μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι…….κι όλοι αυτοί που σε πιρκάνανε από ψηλά αν τους κοιτάξεις θα σου φανούν ασήμαντοι που στη στιγμή θα τους ξεχάσεις»… Τελικά όσοι “βλέπουν μπροστά” ίσως είναι διαρκώς σε ένα τέτοιο αεροπλάνο και ας στη γη τα πόδια τους πατάνε..και γεμίζουν χώμα και λάσπες απ τους άλλους..
      Πόσοι μικροί είμασταν τελικά εμείς οι δυο αγαπημένε μου και ας νιώθουμε Θεοί στον κόσμο τούτο όταν οι ψυχές μας συναντούνται.. μήπως δεν έχουμε όλοι μας την «μεγάλη» αλλά και την «μικρή» μας πλευρά; Κάπου εκεί πλέχτηκε στο μυαλό μου και η θεωρία των αστεριών μου έχουν σβήσει αλλά το φως τους ακόμα ταξιδεύει και φτάνει στη γη.. έτσι και εσυ.. έχεις φύγει μα το «φως» σου είναι πάντα γύρω μου.. Εύχομαι πολλά για σένα.. ελπίζω μια μέρα ίσως καταφέρω να αντιληφθώ την ακριβή έκβαση του θέματος.. για την ώρα συνεχίζω να προσπαθώ..
        Πως όταν πατάς σταθερά και απλά ζεις πραγματικά πόσο εύκολα και πόσο βαθιά στην γη μπορείς να αφήσεις τα χνάρια σου.. μια γη που δεν σου ανήκει απλά την δανείστηκες από τους επόμενους, τα παιδιά σου, τους μετέπειτα απλά.. αλλά πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει κάθε σου ανάσα.. πόσο μπορεί η ζωή σου σήμερα να επηρεάσει «χιλιάδες» αύριο.. ίσως για σένα να μην είναι χιλιάδες.. αλλά σίγουρα απογείωσες και θα απογειώνεις πολλές ακόμα για πολλά χρόνια..
         Κάπου εκεί μετακινήθηκες στην αγκαλιά μου.. το τσιγάρο σου τελείωνε..πόσες φορές ανασάλεψες για να ελευθερώσεις στον αγέρα τις στάχτες του δεν κατάφερα να αντιληφθώ… αλλά σίγουρα ταξίδεψα μια ψηλά στα αστέρια και τον ουρανό.. και μια εδώ στη γη.. Κουνήθηκες και ένιωσα την ανάσα σου να καίει την καρδιά μου γιατρεύοντας ανοιχτές πληγές.. θυμίζοντας μου πως όπως και να χει ότι και αν έγινε.. ότι και αν γίνει.. όπου και αν βγάλει ο δρόμος μας στο χρόνο, είσαι ο θησαυρός μου.. ο άγγελος που έστειλε για μένα κάποιος κάποιοι στη γη να διώχνει τους εφιάλτες μου και μόνο που δίπλα μου αναπνέει..
       Στη δεύτερη ματιά κοιτώντας πίσω μας.. ο ουρανός ανοίγει…το σύννεφα διαλύονται και μια λαοθάλασσα απ αστερία εμφανίζεται μπροστά μας…Στα πόδια μας νερό πολύ νερό, μια λίμνη ολόκληρη χάρις στην οποία ποτίζεται όλος ο κάμπος αλλά και δίνει ζωή στους ζωντανούς οργανισμούς συμπεριλαμβανομένου και μας.. πόσα πολλά συντελούν και παλεύουν για την επιβίωση μας και μεις τα αγνοούμαι χώρις δέυτρη σκέψη..
      Θα θέλα να αποκοιμόσουν γλυκά στα χέρια μου, αλλά ξέρω καλά αύριο ξημερώνει νέος αγώνας για σένα για μένα για όλους μας… και πρέπει σωματικά να γυρίσεις σπίτι… ψυχικά θα σαι πάντα μαζι μου… γίναμε ένα πια… ένα ολόκληρο γενναίο και θαρραλέο ολοφώτιστο αστέρι που τα πάντα αντέχει! Είμαι σίγουρη για σένα όλα μπορείς να τα νικήσεις… πιστεύεις σε μένα και αυτό αρκεί.. Σ αγαπώ όχι γιατί με αγαπάς και εσύ.. αν και δεν έχω αμφιβολία καμιά για αυτό.. αλλά γιατί χωρίς εσένα δεν υπάρχω!


Όπως την νυκτα ο ουρανός
Έχει αγκαλιά τ αστέρια
Θέλω να σ έχω μάτια μου

Μέσα στα δυο μου χέρια

Μετρώ τ αστέρια τ ουρανού
Και λείπει μόνο ένα
Φαίνεται δεν εμέτρησα
Αγάπη μου εσένα.

Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Καλό Καλοκαιράκι!

   Καλησπέρα σε όλους! Ελπίζω να στε όλοι καλά και να χαμογελάτε...άσχετα με ότι γίνεται γύρο μας....πάντα με την φαντασία μας μπορούμε να μεταφερθούμε αλλού στον δικό μας μαγικό παράδεισο...Όπως μπορεί και ονειρεύεται είναι πάντα ελεύθερος!
    Αύριο δυστυχώς ή ευτυχώς,κανεις δεν ξέρει ακόμα ίσως..τεσπα.. θα φύγω...τώρα πότε θα σας ξανα"δω" δεν ξέρω...αλλά όσο γίνεται με το κινητούλη μου θα είμαι στα πέριξ!
    Δεν θα σας ζαλίσω άλλο μιας και έρχεται καλοκαιράκι...οπότε πιάστε λιγάκι μόνο μουσικούλα!
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ  και εύχομαι να περάσετε υπέροχα!
Παλαβοφιλάκια σε όλους και ζουπιχτές τρελοαγκαλίτθεθ!





Γιούπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!! :P :P :P :P

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

Χρόνια Πολλα Μωρό Μου! :) :)

Τσούπ αναρτησούλα πάλι στα τρεχάτα!Αλλά δεν γινότανε να μην βάλω..Σήμερα ο μυγούλη μου έχει γενεθλιάκια! Η αλήθεια είναι οτι στεναχωρίεμαι λιγάκι που δεν είμαι κοντά του σήμερα με την σκ@τ@εξεταστική μου αλλά είμαι πάντα κοντά στην καρδιά του!

Τον αγαπάωωωωωωωωωωω περισσότερο απ οτι μπορεί να φανταστεί.....
Τον λατρεύωωωωωωωωωωω περισσότερο απ οτι περίμενει.....
Και τον προσέχωωωωω περισσότερο και απ την καρδιά μου!

Ήθελα να φτιάξω κάτι ιδιαίτερο για σήμερα αλλά...λάλησα ήδη..ίσως αύριο να φτιάξω κάτι με τα "χεράκια" μου..μέχρι τότε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ!
Σ ΑΓΑΠΑΩ τρελάαααααααα!
Σου στέλνω πολλά πολλά γλυκά φιλάκια και ζουπιχτές αγκαλίτθεθ μέχρι να σκάσεις! :P (τι γλυκό έ? ) χαχαχα!



Καλό βραδάκι σε όλους για μας του υπόλοιπους καλή συνέχια! :)