Είναι μερικές φορές........

     Είναι μερικές φορές που νιώθεις τόσο ευάλωτος σε όλα… ακόμα και στο σφύριγμα του αέρα έξω… βλέπεις τα κλαδιά των δέντρων να παρασύρονται απ την ορμή του και αναρωτιέσαι… πως αντέχουν? Πως δεν τα παρασέρνει να τα ξεριζώσει? Α μάλλον θα έχουν βαθιές ρίζες ίσως… άλλα πάλι πως αντέχουν στις γωνιές των δρόμων χωρίς κανείς να τα ποτίζει… να τα φροντίζει… να ενδιαφέρεται για αυτά… κι όμως αντέχουν..και τα καλοκαίρια περνάς και μοσχοβολάει ο τόπος…. Είναι καρποφοριμένα και στέκουν αγέρωχα… Ο άνθρωπος όμως γιατί δεν μπορεί να αντέξει έστω και λίγο το ρεύμα τις εποχής?

   Κάθομαι παρακολουθώ τον κόσμο γύρο να περνάει… να τρέχει… να τσακώνεται… να γελάει… και όλα αυτά μαζί πάλι απ την αρχή… σαν την μπαλαρίνα στο λουναπαρκ …χορεύει πάντα τον δικό της χορό… φορώντας τα ίδια «ρούχα» …στο ίδιο τραγούδι… κόσμος ανεβαίνει χαρούμενος… κάποιοι ανεβαίνουν μόνοι και κοιτάνε γύρο αν θα γεμίσει να μπει και κάποιος δίπλα τους… άλλοι θέλουν άλλοι όχι.…γιατί? γιατί φοβάσαι και τρέμεις τον διπλανό σου?  Τον «αδερφό» σου ή την «αδερφή» σου? και μες την δικά της παραζάλη τον μεταφέρει και εκείνον στα δικά της μαγικά ταξίδια…. Άλλοι κατεβαίνουν χαρούμενη και συζητάνε για το που θα πάνε μετά…. Άλλοι κατεβαίνουν με μια περίεργη έκφραση…. Μα όλοι στο ίδιο έδαφος θα περπατήσουν.. ή μήπως όχι? 

    Ακούω μουσική δεν μιλάω..δεν κοιτάζω τίποτα… το μυαλό μου ταξιδεύει στα δικά του μαγικά ταξίδια… άλλοτε νιώθεις γεμάτος..άλλοτε απλά κουρνιάζεις σαν το πληγωμένο περιστεράκι και αναζητάς μια αγκαλιά να σε σκεπάσει… μια αγκαλιά να σε προστατεύσει απ τον αγέρα, απ την βροχή και τις καταιγίδες…  μια αγκαλιά και είσαι και πάλι πλούσιος… άρχοντας … βασιλιάς… και δεν γυρίζεις εσύ γύρο απ την γη αλλά αυτή γύρο απ σένα.. Τότε οι νύχτες είναι πιο μικρές ο χρόνος πιο λίγος..και εύχεσαι να ήσουν κει που λένε η νύχτα κρατάει 6μήνες!Αχ να σου εκεί… και να περίμενες μόλις σκοτείνιασε ποτέ θα ξημερώσει πάλι… Τον σφίγγεις αγκαλιά… προσπαθείς να τον κάνεις ένα με σένα..να τον νιώσεις πάνω στο δέρμα σου οσο περισσότερο γίνεται… να κρατήσεις λίγο απ αυτή την μυρωδίτσα του..να την φυλάξεις… και να αναπολείς και πάλι να την ξαναμυρίσεις τις κρύες και απόμακρες νύχτες που θα έρθουν…..

     Κοιτάζω τ άδειο σου μαξιλάρι δίπλα στο δικό μου και αναρωτιέμαι…

Πώς να κοιμάσαι τώρα μακριά μου, είναι άραγε γλυκά τα ονειρά σου? Αφού δεν σε χω πια στην αγκαλιά μου μαγικά να σε κοιμίζω …Αναπολώ και καρτερώ την ώρα και την στιγμή, που τα χίλια μου τα χίλια σου θα σμίξουν… σ αγαπαω να σου ψιθυρίσω και τα σώματα μας με μιας να γίνουν ένα!

Σ ΑΓΑΠΑΩΩΩΩΩΩΩ! 

Καλό βραδάκι σε όλους....

Καλώς Μας Ηρθε Ο καινούργιος Μαρτιούλης! :P

        Καλησπέρα σε όλους,ελπίζω να στε όλοι καλά και να την παλεύετε παρ όλο το μπάχαλο και το κρύο έξω...Βγήκε και αυτός ο μήνας μάλλον χωρίς να το πολυπάρχουμε χαμπάρι...μπήκε καινούργιος μήνας σήμερα...και ευτηχώς για μας ο μήνας προβλέπετε με αρκετούλικες αργίες που τόσο λατρεύουμε! ;) Καλό Μήνα σε όλους!

        Και επειδή έχω καιρό να σας βασανίσω με "καλλιτεχνικές μου ανησυχίες" ειδού τα νέα μου αποκτήματα! χαχαχα!

 

Εντάξει φτάνει στο βασάνισμα άλλη φορά πάλι! χαχαχαχα!

      

      Και επειδή κάποιος είχε ρωτήσει για ένα περιβόητο βαθμό και μάθημα ονόματα δεν λέμε ;) χαχαχα! Βγήκε σήμερα ο πολυπόθητος βαθμός... 9 μεν πολύ καλός βαθμός... "κακός" για τα του μαθήματος αφού υπήρχαν και 10...(δεν έχω κόλημα με αυτά ούτε μ αρέσει να συγκρίνομαι με άλλου αλλά......) Τεσπα στην τελικη γω έκανα κάτι που μ άρεσε πολύ οι υπολοιποί να παν να πνηγούν.....τι γλυκιά που είμαι ε? χαχαχαχαχαχα!

Καλό βραδάκι σε όλους με όμορφα ονειράκια και χαμογελάκια!

Φιλάκια σε όλους και ζουπχτές παλαβιάρικες αγκαλίτθεθ για να μάθετε! :) :) :)

       

Χρόνια Πολλά Σε Όλους!

             Γεια σε ολους και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!Ευχομαι να στε και σημερα αγκαλια με τους ανθρωπους που αγαπατε και να χαμογελάτε!Αυτό είναι ενα ποιηματάκι(για "γερα νευρα" )για το μωρουλίνη μου που το λατρεύω!

           Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ είπε: Αυτοί που δε δείχνουν τον έρωτά τους δεν αγαπούν πραγματικά. Η πορεία του έρωτα δεν είναι ποτέ ομαλή. Ο έρωτας είναι οικείος. Ο έρωτας είναι διαβολικός. Δεν υπάρχει πιο διαβολικός άγγελος από τον έρωτα. 

         Ετσι....

Ε 

                                                            Αστέρι μου κλωνάρι μου

Αγέρα και προστάτη μου

Παρακαλώ τον ήλιο το φεγγάρι

Της άνοιξης λουλούδι

Το καλοκαίρι της ζωής

Το φθινόπωρο της γης

Χειμώνα της καρδίας φωτιά

Μεθυσμένε μου έρωτα

Σκέφτομαι τα χάδια τα φιλιά σου

Και δεν μπορώ άλλο πια μακριά σου

Να μουν πουλί τα σύννεφα να σκίσω

Και στην ζεστή την αγκαλιά σου να σμίξω

Να μουν αέρας στα στήθια σου να μπαίνω

Καπνός απ το τσιγάρο σου έστω για μην στιγμή να λάμπω

                                                     Κι ύστερα ας χάνομαι

Αηδόνι αν ήμουν

Εσένα θα διάλεγα με το τραγούδι μου πάντα μαζί σου να μουν

Και αν λυπημένο σ ανταμώσω

Το διαμαντένιο δάκρυ μου θα σου χαρίσω

Όχι πλούσιο για να σε κάνω

Αλλά για να σου θυμίσω

Πως αν πονάς καρδιά μου

Γω για σε δίνω και την ψυχή μου

Γιατί αηδόνι σαν δακρύσει

Πάει πίσω δεν γυρίζει

Αν ήσουν αστέρι θα γινόμουν ουρανός

Αν ήσουν θάλασσα θα γινόμουν ωκεανός

Ήλιος λαμπερός τρανό βουνό  στην αγκαλιά μου να σε κρύβω να μην σε πιάνει οχτρός

Η Πούλια  και ο Αυγερινός

Δυο αστέρια μαγικά έρωτας παλιός και μοναχός

Εγώ και συ έρωτας νέος τωρινός μα παντοτινός

Για πάντα μαζί  στην υγειά του ερωτά μας

Για πάντα μαζί στην αγκαλιά μας

Ο ένας τον άλλο να χουμε

Υγεία αλήθεια εμπιστοσύνη αγάπη και ειλικρίνεια πάντα να χουμε

Σαν όνειρα ο άνθρωπος κάνει

Λεν ο Θεός γελάει

Μα αγάπη μου Εκείνος μας έφερε κοντά

Και μπόρες και καταιγίδες  η αγάπη μας βαστά

Σ αγαπώ μ αγαπάς είν τόσο απλό

Κι η αγάπη μας είναι φανερή στον κόσμο όλο!

 

Ψες το βράδυ Επεσαν Απο τον ουρανό 2000 Αστέρια .....

.....Όμως εγω ...ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ 2000 ΕΥΧΕΣ ..............!!!!!!!!!!!!!!!!­!!
..........ΑΛΛΑ μια ΕΥΧΗ 2000 ΦΟΡΕΣ ......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!­!!!!!!!!!
........ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ..............!!!!!!!!!!

Χαμογελάτε ..........είναι μεταδωτίκο και αναγκαίο σήμερα!

    Μια καλησπέρα σε όλους!Ελπίζω να στε όλοι 3καλα και να χαμογελάτε!Δεν ξέρω αν είναι η ίδεα μου ή αν ειμαι μόνο εγω..απλά νιώθω οτι τώρα τελευταια οι περισσότεροι ειμαστε πεσμένοι...λίγο η ρουτίνα λίγο τα ζόρια της εποχής λίγο απ δω λίγο απ εκει...."ξέχναμε" απλά πράγματα που μας κάνουν και χαμογελάμε...το γέλιο είναι μεταδωτικό λένε...οπότε ας κάνουμε όλοι μαζι μια προσπάθεια να περνάμε όσο το δυνατόν πιο ομορφα και πιο καλά....

    Επιτέλους εγώ τελειώσα σήμερα την ηλίθια την εξεταστική και αύριο ξημερώματα φεύγω...ίσως μια μικρή αλλαγή περιββάλλοντος να με κάνει να χαλαρώσω και να ξεκουραστώ...φυσικά εννοείτε οτι θα είναι και ο μύγος παρον!χαχαχαχα!Σσσςςςςςςςςςςςς!
    Λοίπον πριν σας αφήσω για σήμερα....θα σας "Ζαλίσω" με το παρακάτω τραγουδάκι έτσι απλα!χαχαχα!(Δεν συνηθίζουν να μου αρέσουν τα τραγούδια τις eurovision αλλά απλά έτυχε αυτό!)

Χαμογέλα

Τα τρελά αφήσαμε ξεκλείδωτα
βαριά σκιά επάνω μας το τίποτα
στη γη, στο φως γυρεύουμε αντίδοτα
και μια στεριά το κύμα να κρατήσει
Δεν μπορώ χρησμούς κι επιχειρήματα
γραφτά κι’ αυτά στα δυο μας υποδήματα
για μας μετρούν καρδιές και συναισθήματα
μα αν γελάς η νύχτα θα φωτίσει

Χαμογέλα κι άσ’ τα όλα πίσω
Χαμογέλα όνειρα ν’ αρχίσω
Χαμογέλα να ’ρθει νέα μέρα
Χαμογέλα πάμε παραπέρα
Χαμογέλα δώσ’ μου μια ελπίδα
Χαμογέλα γύρνα την σελίδα
Χαμογέλα πιάσε με απ’ την πλάτη, μας χωράει όλους η αγάπη

Αν στο φως ανάποδα πηγαίνουμε
και αν μαζί στην ίδια βάρκα γέρνουμε
στα πιο τρελά εμείς τα καταφέρνουμε
παντός καιρού μας έκανε η φύση

Χαμογέλα κι άσ’ τα όλα πίσω
Χαμογέλα όνειρα ν’ αρχίσω
Χαμογέλα να ’ρθει νέα μέρα
Χαμογέλα πάμε παραπέρα
Χαμογέλα δώσ’ μου μια ελπίδα
Χαμογέλα γύρνα την σελίδα
Χαμογέλα πιάσε με απ’ την πλάτη, μας χωράει όλους η αγάπη

Καλό βράδυ σε όλους με πολύ αγάπη!

Μάκιααααααααααααααααα

Ένα δύσκολο αντίο

Καλησπέρα σε όλους!

     Καιρό έχουμε να τα πούμε..Ελπίζω να στε όλοι καλά,και παρ ολες τις δυσκολιες των καιρών μας να βαστάτε ολοι...σίγουρο ο καθένας μόνο και μόνο απ την ρουτίνα έχει τα δικά του..Σκέφτηκα διάφορα πράγματα για να σας γράψω αυτές τις μέρες..αλλά δεν κατέληξα σχεδον πουθενά...έτσι επειδη ακόμα τα υπόλοιπα είναι υπο-"επεξεργασία" είπα να σας πω μια καλησπέρα με κάτι που διάβασα...Ευτυχώς αυτή την φορά δεν βγήκαμε τοσο 3οκοσμικοί εδώ ώστε να μην μπορω να το βρω πουθενα!χιχιχ!Ναι έχει τύχει και αυτό!Την τελευταία φορά που είχα παραγγείλει ένα βιβλιο είχε κάνει να έρθει 3βδομάδες το λιγότερο!χα!

  
   Συνήθως τα βιβλία μου με τραβάνε να διαβάσω είναι λιγάκι περιέργα....ίσως με την έννοια οτι τον καθένα μας κάτι διαφορτικό τον τραβάει για να ταξιδέψει συντροφία του...αλλά το συγκεκριμένο είναι νομίζω κατι σχετικά διαχρονικό και όλους τους απασχολει κατα καιρούς....Ακόμα νομίζω πως κάποιες σύνθετες έννοιες αν τις εξηγήσεις με απλά λόγια το αντιλαμβάνεσαι πιο καλά πιο σωστά και πιο όριμα ίσως...χωρίς πανικούς και τράβαλα!
     Δεν ξέρω να πω αν έχει όντος αποτελεσμα ίσως να έχει ίσως και να μην έχει...το μόνο που μπορώ να πω σίγουρα είναι πως αποκοιμήθηκα γλυκά χτες...ίσως να ταν και τυχαιο!
       Για να πάμε λοιπόν στο διαταύτα που λένε......................................

Όλοι μας φοβόμαστε την απώλεια, που η πιο οδυνηρή μορφή της είναι ο θάνατος αγαπημένου προσώπου. Υπάρχουν, όμως, και πολλές άλλες, μικρές ή μεγάλες απώλειες που σημαδεύουν καθημερινά τη ζωή μας και τα παιδιά μας πρέπει να εκπαιδευτούν στην αντιμετώπισή τους.

Ακριβώς αυτή την ανάγκη έρχονται να καλύψουν οι Εκδόσεις Εν πλω κυκλοφορώντας στις αρχές Δεκεμβρίου το βιβλίο της Βούλας Νικολαίδου «Ένα δύσκολο αντίο». Η έκδοση συνοδεύεται με cd με ορχηστρική μουσική του Χρήστου Γιαννούλη και αφήγηση της δημοφιλούς ηθοποιού Κατερίνας Λέχου. Η εικονογράφηση είναι της Σοφίας Παπαθανάση.

Η μικρή Κωνσταντίνα μαθαίνει πως η δασκάλα της φεύγει από το σχολείο της με μετάθεση για την Αθήνα. Νοιώθει μεγάλο θυμό γιατί παράλληλα κι ένα άλλο δύσκολο αντίο την περιμένει γυρίζοντας στο σπίτι... Αισθάνεται πως κανείς δεν την καταλαβαίνει και δεν μπορεί με κανέναν να μοιραστεί αυτά που νοιώθει.

Τελικά αποφασίζει να μιλήσει στη δασκάλα της. Μετά από μια δύσκολη συζήτηση, μοιράζεται το πως νιώθει, καταλαβαίνει γιατί χωρίζουν οι άνθρωποι και καταφέρνει επιτέλους να πει “αντίο” σε όλα τα “αγαπημένα” που φεύγουν, περιμένοντας με χαρά και όχι πια με φόβο, ό,τι καινούργιο έρχεται...

Η ενασχόληση με την τέχνη αποτελεί ένα θαυμάσιο μέσο εκτόνωσης των αρνητικών συναισθημάτων του παιδιού. Μπορεί να το βοηθήσει ουσιαστικά να προσεγγίσει το θέμα της απώλειας και άλλα επίπονα θέματα και να του ενισχύσει την πίστη και την αγάπη για τη ζωή.

Το εικονογραφημένο βιβλίο “Ένα δύσκολο αντίο” και η θαυμάσια μουσική που το συνοδεύει διαπραγματεύονται με ευαισθησία και τρυφερότητα το θέμα της απώλειας στη ζωή ενός παιδιού και μπορούν ν' αποτελέσουν μια ομαλή εισαγωγή των παιδιών μας στο αναπόφευκτο αυτό κομμάτι της ζωής μας.

Με τα έσοδα από την πώληση της πρώτης έκδοσης του βιβλίου οι εκδότες και όλοι οι συντελεστές συμμετέχουμε από κοινού στην υλοποίηση ενός προγράμματος της ActionAid για την κατασκευή σχολείου στο χωριό Απονταμπόγκο της Γκάνας, μία χώρα όπου ο αναλφαβητισμός αγγίζει τα ¾ του πληθυσμού. 

Χμμ και επειδή ως γνήσια ελληνόπουλα...........

       
  καληνύχτες και όνειρα γλυκουλένια σε όλους!